GIS to metoda, którą wykorzystują geografowie do pomiaru miejsc, które mogłyby się nadawać dla wilków po to, żeby mogły sobie tam żyć. Inaczej mówiąc, geografowie szukają za pomocą GIS miejsca dla wilków. Tereny, na których może żyć wilk to tereny podmokłe, najchętniej bagna. Ekologowie zmartwieni tym, że wilki nie mają gdzie żyć zaczynają wyszukiwać terenów, które mogłyby służyć do tego, żeby zasiedlić je sztucznie wilczymi populacjami. Wilki jednak łatwo na to nie pójdą. Wilki najlepiej czują się tam, gdzie same założyły sobie siedlisko. Na pewno nie będzie to miejsce, gdzie pokierują ich ludzie, mimo ze tam mogą być warunki wprost idealne z biologicznego punktu widzenia. GIS to systemy informacji przestrzennej. Młodzi studenci geografii już na pierwszym roku uczą się wykorzystywać te narzędzia. Narzędzia te pomagają trzymać populację wilka na takim poziomie, na którym nie zagraża mu wyginięcie. Wyginiecie wilka przyniosłoby zgoła nieprzewidziane skutki dla całego ekosystemu. Wilk wszak jest jednym z panów lasu.